บทกลอนลำดับที่ 15 :
องค์ราชินีประทับ ณ ชายแดน
องค์ราชินีประทับ ณ ชายแดน
เมื่อแดนเหนือยังไม่สงบ พระองค์จึงเสด็จไปด้วยพระองค์เอง
• อันหมอกหนาไอน้ำชื้นสุดจะเฉา
ลางเห็นเงาดวงพระจันทร์ถูกขัดขวาง
คล้ายเมฆดำมืดมิดสนิททาง
ใบหน้านางมิเคยจางจากดวงใจ
พอเมฆพ้นจันทร์หงายเริ่มฉายแสง
ถึงอ่อนแรงใจยังสู้มิไปไหน
แม้ศัตรูยังลาดเลาอยู่กลางไพร
ถึงตัวตายก็จักสู้เพื่อแผ่นดิน
ลภบุรีเมืองแดนแคว้นสถาน
อยู่เนานานภูพานแลกระสินธุ์
ราชินีมิอาจอยู่เพียงธานินทร์
แล้วบุรินทร์มาประสบพบชาติภัย
แหงนมองฟ้าอีกคราน้ำตารื้น
สุดจะฝืนชะตากรรมอสงไขย
เมื่อข้าศึกอยู่เต็มทั่วทั้งพงไพร
ประชาไทหวังพึ่งพาทั้งเขตแดน
⚠️ Copying or capturing this page is not allowed.
📜 สงวนลิขสิทธิ์ © 2568 แมวเทาเท้าฟู
📜 สงวนลิขสิทธิ์ © 2568 แมวเทาเท้าฟู
