บทกลอนลำดับที่ 23: ยามเมื่อถึงฤกษ์

บทกลอนอ่านเล่นลำดับที่ 23 :

ความรู้สึกและความกังวลในใจของจินดาต่อหน้าที่ใหม่ที่ได้รับในวังหลวง

• ดั่งต้องมนตร์ โดนสะกด ทุกคราเห็น พระองค์เป็น นางสวรรค์ ที่ชั้นไหน ใยเดินดิน อยู่บนพื้น พาหัวใจ ข้าหวั่นไหว สั่นวิตก ไม่สมประดี วันหนึ่ง องค์ราชินี เยื้องมาใกล้ งามวิไล งามประจักษ์ สมศักดิ์ศรี แม้นขวัญหาย ข้าขอยอม แต่โดยดี ชั่วนานที ลมแทบจับ ประทับใจ สายพระเนตร ที่มองมา น่าฉงน จ้องทุกคน ด้วยสายตา เช่นนั้นไหม อันตัวข้า ก็ดั่งพบ ประสบภัย มิกล้าใกล้ สบพระเนตร หลบแต่ตา จวนถึงฤกษ์ ตาข้าพร่า สัญญาตก ตื่นตระหนก กลัวไม่ดี เสื่อมวงศา คิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ อยากพบพา จำใจลา ด้วยหน้าที่ เยี่ยงบุตรี

---

จากนิยายเรื่อง องค์หญิงรัชทายาท
(The Crown Princess)

“บทกลอนในเล่ม”
แมวเทาเท้าฟู🍂

⬅️ กลับไปหน้ารวมบทกลอน

---

Follow me:

© 2025 Maewtaotaofu. All rights reserved.

⚠️ Copying or capturing this page is not allowed.
📜 สงวนลิขสิทธิ์ © 2568 แมวเทาเท้าฟู